NMHC sinds 1906

Historie van NMHC Nijmegen

In het begin (1906) nam wijlen de heer Hein C. Kakebeke met enige andere jongelui het initiatief om een hockeyclub in Nijmegen op te richten (15 september). Hij liet een advertentie plaatsen in de Prov. Nijm. Courant en riep daarin sportieve jonge mensen op in Hotel Keizer Karel bijeen te willen komen voor een eerste bespreking. Dit hotel bevond zich op de hoek van het Keizer Karelplein met de Graafseweg. Het was aanvankelijk nog maar een klein groepje dat gezamenlijk oefende en hier en daar vriendschappelijke wedstrijden speelde.

Als hockeyveld diende het wat hellende, weilandachtige veld achter Café Groenewoud. In 1907 was er ook reeds een groepje vooruitstrevende jongedames dat het hockeyspel ging beoefenen en samen met de jongelui werden al gezellige mixed-partijtjes gespeeld. Nadat de herenafdeling reeds was aangesloten bij de Nederlandsche Hockey Bond, heeft de damesafdeling zich in 1912 aangesloten bij de in 1911 opgerichte Nederlandsche Dames Hockey Bond. Er werden toen ook al competitiewedstrijden gespeeld, zij het in kleine groepjes, want het aantal hockeyclubs was nog maar gering. Het " Samovar- Tournooi" hebben we eveneens aan de heer Kakebeke te danken, die de Samovar (theeketel) op een verkoping vond en dit een pracht object vond om er een tournooi voor te laten spelen. In 1909 won Zwolle het eerste tournooi. De trofee werd in 1940 definitief door 't Gooi gewonnen. In 1948 loofde de heer Cees Heuff sr. een nieuwe Samovar uit, waar tot 1965 om werd gestreden. De dames speelden in die tijd om de "Nijmegen-beker".

De twintiger jaren:

 

Na enige jaren ontstond er een conflict met de eigenaar van het veld achter café Groenewoud. Op een dag trof men een circus aan op het veld en toen was de maat vol, waarop we verhuisden naar het sterk hellende terrein achter Hotel Mariënboom. Hier speelden we enkele jaren en verhuisden door naar een terrein aan de Hazenkampseweg. De grote vooruitgang van het spelpeil in de club werd het meest overtuigend bewezen door het kampioenschap van het eerste dameselftal in de oostelijke competitie, in het seizoen 1928/1929.

 

 

In dit tijdvak valt de verhuizing naar de terreinen aan de Nijmeegsebaan, die we in huur konden krijgen van de heer Terwindt, destijds zelf lid van de club. In het seizoen 1936/37 werd het eerste herenelftal oostelijk kampioen.

 

De oorlog:

 

De eerste helft der veertiger jaren is een sombere periode in onze geschiedenis; nadat eerst nog in nood-en regionale competities werd gespeeld werd dit in 1944 en 1945 geheel onmogelijk. Maar de veerkracht van onze vereniging was voldoende groot om deze weer te laten opveren toen de zo intens drukkende macht van de bezetter was verdwenen.

 

 

Geleidelijk werd alles weer normaal en begon onze club weer te groeien. In 1947/48 waren er 48 vrouwelijke en 84 mannelijke leden ingeschreven. In 1965/66 waren deze aantallen resp. 162 en 191 leden. In 1946 was de contributie die onze leden moesten betalen slechts f 15.40 voor senioren en 8.90 voor junioren. In 1949 werd het tweede veld geheel vernieuwd, wij hadden toen drie velden. In 1951 werd het 45-jarig bestaan van de club gevierd. We hadden in die tijd 3 dames-, 3 heren- en 1 veteranenelftal in de gewone competitie en 1 jongenselftal in de juniorencompetitie. De aantallen elftallen groeiden gestaag en in 1965/66 hadden wij 6 dames-, 7 heren-, 1 veteranen-, 4 meisjes en 5 jongenselftallen in de competities, terwijl er daarnaast nog 1 meisjes- en 3 jongens-aspiranten-elftallen in een woensdagmiddagcompetitie met andere plaatselijke aspiranten speelden. In 1964 was het Dames 1 bijna gelukt oostelijk kampioen te worden, maar op het nippertje werd in de spannende beslissingswedstrijd met 2 - 1 van Union verloren.
In 1966 werd Heren I winnaar van de HTCC- beker.

 

De jaren 70 en 80:

Eind jaren 60 werd de klassenstructuur van de K.N.H.B. drastisch gewijzigd met afschaffing van het districtenstelsel West, Zuid, Oost en Noord en de invoering van de landelijke hoofdklasse, overgangsklasse en eerste klasse. In het begin van de jaren 70 wist Heren 1 zich een plaats in de hoofdklasse te verwerven. 4 jaar bleven ze op topniveau spelen. Onder leiding van de familie Beek speelde Nijmegen jarenlang mee aan het hockeytournooi in La Baule.

De jaren 80 bracht een andere belangrijke gebeurtenis die hier zeker het vermelden waard is. De komst van het kunstgrasveld. De noodzaak werd door allerlei oorzaken zo groot dat actie ondernomen moest worden. En zo geschiedde, binnen de kortste keren was het basisbedrag, de eigen bijdrage van de hockeyclub, bijeen vergaard.

 

 

Het opnieuw behalen van de hoofdklasse voor Dames 1. Bij de jeugd een regelmatige deelname aan de landskampioenschappen. Meisjes A1 stond in 1997 in de halve finale en werd in 1998 landskampioen. Jongens A1 verloor in 1999 in de halve finale van Groningen en in 2000 in de finale van Bloemendaal. In 1998 stond jongens A1 bij het zaalhockey in de finale tegen Oranje Zwart. In het midden van de jaren 90 kende Nijmegen een explosieve groei van de mini's. De verhuizing naar het nieuwe complex over het spoor, waardoor we afscheid namen van ons oude vertrouwde clubhuis. We hebben er een geweldige accommodatie voor terug gekregen met 3 kunstgrasvelden, waarvan 1 waterveld. Op naar het 95- jarig bestaan in september 2001 met bijna 1100 leden.